ผ้าขี้ริ้วห่อทอง

“เอ้าใครมีเศษเหล็ก กระดาษเก่าๆ  พลาสติก เอามาขาย คร้าบ” เป็นคำพูดที่ได้ยินเสมอๆเมื่อตอนเด็กๆ เพราะในละแวกตลาดแถวบ้าน จะมีลุงแก่ๆคนหนึ่ง ใส่เสื้อขาดๆเก่าๆ มาพร้อมรถสองล้อพ่วงแก่ๆอีกคัน จะคอยขับรถวนเวียนตะโกนถามหา สิ่งของเก่าๆ ที่เราไม่ใช้แล้ว เช่น แก้ว กระดาษหนังสือพิมพ์ สมุด หนังสือแบบเรียนเก่า อยู่เป็นประจำ

ซึ่งเมื่อลุงมาเมื่อไหร่ เป็นอันได้ไปรื้อของในบ้านมาขายหนึ่งรอบ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นหนังสือพิมพ์ที่พ่อซื้อมาอ่าน ที่เหลือก็เป็นพวกขวดแก้วใส่นู้นนี้บ้าง ส่วนที่เหลือ แม้แต่แบบเรียนเก่าๆ อย่างหวังเลยครับ เพราะที่บ้าน โดยเฉพาะแม่ นิยมการเก็บมากกว่า ขายหรือทิ้งหรือบริจาคนะครับ จะว่างกหรือเสียดายก็ไม่ทราบได้ เก็บไว้เต็มไปหมด แต่เดี๋ยวนี้ดีขึ้น บริจาคไปเยอะแล้วครับ

ในปัจจุบันนี้ โดยพื้นฐานดังกล่าวหรือเปล่าไม่ทราบได้ ทำให้ข้าพเจ้าเป็นคนหนึ่งที่คัดแยกขยะในบ้าน โดยแยกเป็นสองส่วนใหญ่ๆ คือขายได้ กับขายไม่ได้ ขยะต่างๆในบ้านที่ข้าพเจ้าเก็บไว้รวมรวบ คัดแยกและเก็บไว้ก็เช่น ขวดน้ำดื่ม กระดาษหนังสือพิมพ์ และกระดาษอื่นๆ แล้วนำไปขายเพื่อลดปริมาณจัดเก็บ สองสามเดือนก็ไปขาย ครั้งหนึ่งก็ได้เกือบ ๑๐๐ หรือ ๑๐๐ หน่อยๆนะครับ อย่างน้อยก็คุ้มค่าน้ำมันรถ..ฮิฮิ

ส่วนขยะที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้อีกอื่น หรือที่เรียกให้เท่ห์ๆว่า ขยะรีไซเคิล ( recycle ) ได้อื่นๆ จำพวก แก้ว เหล็ก พลาสติกอื่นๆ ส่วนใหญ่ข้าพเจ้าก็ทิ้งในถังแยกไว้ ไม่รวมขยะเปียกอื่นๆ เพื่อให้รถเก็บขยะ มาเก็บไปขายต่อได้ง่ายๆ เพราะรถขยะของเทศบาลบางกรวย บริเวณที่ข้าพเจ้าอยู่ ก็ขยันเก็บ ขยันแยกกันเกิดกว่าเหตุ เพราะเขาไว้วิ่งเก็บและคัดแยกขยะ ที่สามารถขายได้ทุกชนิดๆ ณ จุดเก็บขยะ ซึ่งก็คือหน้าบ้านของทุกคนที่รถขยะวิ่งไปเก็บ ทำให้ส่งกลิ่นขยะรถกวน พอสมควร ถึงมาก..

        cabin

และรถเก็บขยะเหล่านี้ก็ขยันมากๆ เช้าตรู่ สาย ค่ำ มืด ยังไงก็ก็ยังทำงาน ข้อดีอย่างหนึ่งก็คือไม่ค่อยมีขยะ ให้ส่งกลิ่น และให้เหล่าสุนัขไร้ผู้อุปการระ ละแวกบ้านได้มาคุ้ยเขี่ย ให้เลอะเทอะ ส่วนข้อเสียก็คือรถเหล่านี้จะจอดรถขวางทางเข้าออก นึกจะจอด เก็บตรงไหนก็จอด และแต่ละคันก็ไม่เคยทำความสะอาด กลิ่นสะสมมโหฬาร ไม่ต้องบรรยายใดๆ

สำหรับรายได้ที่รถขยะแต่ละคันเก็บและขายได้ ไม่รู้เขาแบ่งรายได้กันอย่างไร เข้าเทศบาลหรือเปล่าก็ไม่รู้ครับ เพราะต่อคันใช้คนประมาณ ๔-๕ คน เทศบาลก็คง..จ้างมาทั้งนั้น ข้าพเจ้าว่ารายได้ส่วนหนึ่งก็น่าจะเข้ารัฐบ้างนะครับ แบ่งกัน ๖๐ ๔๐ ก็ได้ เขาจะได้มีแรงจูงใจในการทำงาน แต่ตอนนี้คงเข้ากระเป๋าเขาทั้งหมด จะให้เข้ารัฐบ้างเขาคงต่อต้านน่าดู

ซึ่งแตกต่างกันไม่เหมือนรถซาเล้ง ที่ไม่ได้ใช้เวลาราชการ ค่าใช้จ่ายของราชการในการทำงาน ส่วนใหญ่ที่เห็นก็เป็นธุรกิจขนาดเล็กๆ ทำในครอบครัว มาสองคนตายาย ผัวเมีย หรือไม่ก็มาเดี่ยว ซึ่งก็น่าจะเก็บได้น้อยกว่า เพราะบางหมู่บ้านรถซาเล้งเหล่านี้จะไม่สามารถเข้าไปเก็บขยะได้ แต่รถเก็บของเทศบาลสามารถเข้าไปได้

             garbag1      garbag2      garbag3

ดังนั้นรายได้หรือปริมาณขยะที่รถขยะแต่ละคันเก็บได้ ย่อมมากกว่าขบวนการซาเล้งเก็บของเก่าแน่ๆ แต่ก็ไม่แน่เหมือนกัน เพราะดูเหมือนในละแวกนี้เป็นเขตที่มีศักษภาพเรื่องของเสีย คนเยอะ สร้างขยะแยะ โดยดูจากปริมาณรถซาเล้งและจุดรับซื้อขยะในละแวกบ้าน มีหลายร้านมากๆ ซึ่งแต่ละแห่งสภาพก็ดูไม่ได้ แม้ว่าแต่ละร้านจะกองเกะกะ แบบแยกตามประเภทของเขาแล้วก็ตาม แต่มันก็ยังดูไม่เรียบร้อย ยังเป็นขยะอยู่ดี แม้ว่าขยะพวกนี้จะเป็นผ้าขี้ริ้วห่อทอง แต่ละร้านแสนหวง เพราะบางร้านถึงขนาดต้องจ้าง พนักงานรักษาความปลอดภัยหรือคุณยามๆ มาเฝ้ากันนะครับ เพราะทุกชิ้นส่วนในร้านก็เอาเงินซื้อมาก และสามารถเอาขยะเก่าๆไปแลกเป็นเงินเป็นทองต่อได้ทั้งนั้น

ข้าพเจ้าไม่เข้าใจว่าทำไมรัฐไม่มีการควบคุมร้านหรือธุรกิจเหล่านี้ให้ดีพอ ให้ไม่สร้างมลพิษต่างๆให้สังคม ทำอะไรก็ให้เรียบร้อย ไม่ดูแล้วรกหูรกตามากนักเช่นปัจจุบัน โดยเฉพาะทำให้ละแวกบ้านที่อยู่ข้างร้านเหล่านี้ต้องทดรับสภาพแวดล้อมแย่ๆไปตลอด

และทำไมรัฐจึงไม่ส่งเสริมหรือสนับสนุนให้ธุรกิจขยะๆเหล่านี้ ให้เป็นสัดส่วน ทำระบบให้ชัดเจน ตอนนี้ก็ช่วงหาเสียงก็ไม่เห็นมีพรรคไหนมีนโนบายเรื่อง ขยะ ส่งเสริมการนำกลับมาใช้ใหม่ ให้ร้านค้าเหล่านี้อยู่ในระบบ ให้เป็นส่วนหนึ่งของ GPD ชาติ นโนบายสิ่งแวดล้อมก็ไม่เห็นเลย มีแต่นโนบาย เดินไหว้ๆประชาชน เลือกผมเถอะครับ ผมจะให้ทักษิณกลับมา หรือไม่ก็ ถ้าผมได้เข้าไป ผมก็จะทำเหมือนทักษิณนั่นแหละ เลือกผมเถอะครับ 

หาเสียงกันง่ายๆ แต่ได้ผลได้อย่างไม่น่าเชื่อ โดยไม่ต้องใช้นโยบายใดๆ เศร้าใจประเทศไทย รสชาติ แห่ง ประชานิยม มักง่าย ก็มักจะติดใจกันได้ง่ายๆเช่นนี้เอง

ถ้าติดตามแนวทางตามผลโพลต่างๆ ที่ทยอยกันออกมาในช่วงนี้ ถ้าเป็นจริง ไม่นานนัก วงจรการเมืองก็กำลังจะรีไซเคิล ให้เราๆท่านๆ ดูกันอีกรอบ ในไม่ช้านี้ เตรียมล้างตาไว้ดูได้เลบ และคงต้องมีการล้างบ้าง ล้างน้ำ ตามเช็ดก็อีกยกใหญ่

กลับเข้าเรื่องดีกว่า ตอนนี้ข้าพเจ้าว่าแทบจะนับร้านที่จดทะเบียนเรื่องขยะถูกต้องได้เลยครับ มีไม่กี่ร้าน เท่าที่เคยได้ศึกษาเรื่องขยะมาบ้าง เพราะอยากรวยจากธุรกิจเก็บของเก่า ขายของเก่านี้ อยากทำธุรกิจคัดแยกขยะ รับซื้อขยะมาขายต่อ อยู่ระยะหนึ่ง แต่เนื่องจากไม่มีทุนรอนที่มากพอ เพราะธุรกิจนี้ใช้กระแสเงินสดหมุนเวียนเยอะมากๆและไม่มีสถานที่จัดเก็บขยะที่ดีพอจึงต้องล้มแนวคิดนี้ไป

ถ้าจะให้ถูกถึงธุรกิจขยะที่ขึ้นชื่อ หนึ่งในนั้นก็ต้องมีเครือ วงษ์พาณิชย์ แห่งพิษณุโลก ครับ เขาจัดการระบบต่างๆใช้ได้เลย มีการฝึกอบรม มีราคาขยะแต่ละประเภทรายวันให้ดู ข้าพเจ้ายังเคยคิดจะไปเรียนกับเขาด้วยซ้ำ ถ้าใครสนใจธุรกิจนี้ก็ลองไปศึกษาดูได้ครับและควรไปดู รายการ กบนอกกะลา ตอน ขยะสัญจร มาดูก่อนก็จะดี เขาทำได้ดีทีเดียว (ลองไปหาดูที่เป็นรายการ tv ต่อเองนะครับ)

วันก่อนดูรายการ vip เรื่องลุงขายของเก่าคนหนึ่ง จำชื่อไม่ได้ แต่จำได้ว่า ลุงมีอาชีพเก็บขยะขาย มาตลอดชีพ คุ้นๆว่าอยู่ราชบุรี เก็บเงินได้เยอะแยะ ผ้าขี้ริ้วห่อทอง ตัวเป็นๆ คนหนึ่ง ล่าสุดบริจาคเงินให้วัดที่ลุงอยู่ ๑๐๐,๐๐๐ บาท ซึ่งเป็นรายได้จากการเก็บขยะที่รวบรวมเก็บเล็กผสมน้อยมาตลอดชีวิต จนมีเงินแสน แต่ตัวเองไม่มีเหตุปัจจัยให้ใช้เงิน ใช้เองวันหนึ่งไม่กี่บาท บางวันแทบไม่ได้ใช้เงินเลย ที่ผ่านมามีเสื้อผ้าอยู่ ๒ ชุด เท่านั้น กินใช้ก็อยู่วัด ดังนั้นเงินที่มีก็บริจาคให้วัด ได้บุญมหาศาล 

ส่วนการคัดแยกขยะ บ้านเรามีตัวอย่างน้อยครับ ลองไปดูตัวอย่างโครงการการคัดแยกขยะของ ม.กรุงเทพ

เรื่องชักจะยาวแล้ว ขอขมวดจบดีกว่า ไว้มาต่อกันเคราหน้า ค่อยมาว่าเรื่องขยะๆกันต่อถ้ามีเวลาและโอกาส ธุรกิจผ้าขี้ริ้วห่อทองนี้ใครๆอาจจะไม่เห็นความสำคัญ แต่ข้าพเจ้าว่ามันสำคัญมากๆนะครับ ลองศึกษาดูแล้วคุณจะรู้ซึ้ง สินค้าก็มีมากมาย ลูกค้าก็มากมี รายได้ดีหลาย การต่อรองก็แทบจะไม่ได้ งบหรือครับ..ไม่ต้องไปดู เพราะหาดูยาก

ดูจากที่เห็นบางร้าน มีเงินส่งลูกไปเรียนเมืองนอกเมืองนา ก็มีมาก แล้วล่าสุดไม่นานนัก ละแวกบ้าน ค่ำๆปิดร้านแล้วของทุกๆวันข้างๆกองขยะ ณ ร้านขายของเก่าแห่งหนึ่ง ที่มียามเฝ้าอยู่ ๒ คน ถ้าใครผ่านไปมาจะเห็นรถเบนซ์รุ่นใหม่ ป้ายแดง (ตอนนี้ป้ายดำแล้ว) จอดอยู่ทุกๆวัน เห็นแล้วน่าอิจฉายิ่งนัก คงเป็นคำตอบได้เป็นอย่างดีของเรื่องนี้

และเนื่องจากข้าพเจ้าร่างเรื่องนี้ไว้ในวันที่ ๑๐ ธ.ค. ที่ผ่านมา ซึ่งเป็นวันสิทธิมนุษยชนสากล และวันรัฐธรรมนูญไทย ดังนั้นขอใช้สิทธิมนุษยชนคนหนึ่ง กล่าวไว้หน่อย เกี่ยวกับ รัฐธรรมนูญไทย ๗๕ ปีที่ว่างเปล่าว่า ตอนนี้ก็ใกล้เลือกตั้งวันที่ ๒๓ ธ.ค. นี้แล้ว จะไปเลือกพรรคไหนก็ได้ ขอให้เลือกดีๆหน่อย ขออย่างเดียวอย่าเข้าไปแล้ว ต้องทำให้รัฐธรรมนูญไทยฉบับใหม่ล่าสุดปี ๒๕๕๐ นี้ต้องถูกฉีกกลายเป็นขยะ ต้องนำไปรีไซเคิลอีกเลย..ข้าพเจ้าเอง

Tags: , , , , , , ,

4 Responses to “ผ้าขี้ริ้วห่อทอง”

  1. 1001ii Says:

    ธุรกิจนี้ที่ยุโรปรุ่งเรืองมาก สงสัยต้องรีบไปซื้อหุ้นไว้ก่อนเผื่อวันหลังไทยรุ่งเรืองตาม

  2. dcopywriter Says:

    ผมก็หาอยู่ครับ เหมือนในตลาดจะมี
    เป็นธุรกิจที่โตได้ทุกปีแน่ๆ

    แต่ที่มีในตลาดไม่ตรงประเด็นที่อยากได้นะครับ

    เจ้า genco ทำตัวแปลกๆ ไม่อยู่กับร่องกะรอย

    รอใครสักคน ipo อยู่ แต่เขาจะเข้ามาหรือครับ

  3. Pidpee Says:

    คุณ Copywriter เขียนเรื่องได้หลายแนว ตามอ่านสนุกดีนะครับ

  4. dcopywriter Says:

    ฉือจี้ องค์กรการกุศลที่คุณควรจะรู้จัก
    https://dcopywriter.wordpress.com/2008/10/23/

    ฉือจี้องค์กรการกุศลระดับโลกที่มีรายได้หลักมาจากการคัดแยกขยะ
    แหล่งรวมมนุษย์จิตอาสา ชั้นเลิศ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: