กลับสู่เยาว์วัย

แก่ขึ้นอีกปีแล้วนะ..อายุเท่าไหร่แล้วละ..เมื่อไหร่จะโต..คำทักทายคุ้นเคยอย่างหนึ่ง ของคนไทย  คำทักทายที่สาวๆไม่อยากได้ยิน คำทักทายที่ฝรั่งไม่ถามกัน แต่คนไทยผู้ทำตามใจคือไทยแท้  สามารถถามได้ อายุจะเป็นไปอย่างไร ช่างมันข้าพเจ้าไม่ค่อยสนใจมันนัก ปล่อยไปตามสภาพ จะสนไปไย ในเมื่อใจข้าพเจ้ายังเป็นเด็กอยู่เสมอ แม้อายุจะเพิ่มขึ้น  ร่างกายจะเหี่ยวย่นบ้าง ผมจะหงอก ความแข็งแรง ความอึดอาจจะหายไปบ้าง แต่ถ้าได้ออกกำลังนิดหน่อย ให้สดชื่นขึ้น ก็พอช่วยให้มีแรงกลับมาได้ จะสนไปไย ในเมื่อข้าพเข้ายังเยาว์วัยอยู่เสมอ จิตใจสิสำคัญ บ่ฮู้ใครจะเป็นไง บ่สนใครจะนินทา บ่ต้องกังวลใด ในเมื่อชีวิตนี้ของข้าพเจ้า ยังเป็นตัวกูของกูอยู่ ใครจะทำไมข้าพเจ้าได้ ฮาฮา

ลองย้อนนึกไปเมื่อตอนข้าพเจ้าเป็นเด็กๆ เล็กๆ แหะๆ จำไม่ค่อยได้ละครับ เอะ ข้าพเจ้าอายุเท่าไหร่แล้วเนี้ย ทำไมลืมอะไรง่ายจัง ..??.. เปล่าเลยที่ข้าพเจ้าจำไม่ได้ ใช่เพราะข้าพเจ้าแก่ไป แต่เพราะข้าพเจ้าไม่มีสมองขนาดใหญ่ จะได้ไว้ใช้จำนู้นจำนี้ได้มากมาย ณ ตอนที่กำลังเขียนเรื่องนี้อยู่ เซลล์สมองของข้าพเจ้าก็ได้แก่ตายบ้าง ระเบิดตายไปบ้าง อีกพอสมควร แล้วจะสนไปไย ในเมื่อข้าพเจ้ายังจำได้แต่ว่า ตอนเด็กข้าพเจ้าไม่ต้องกังวลอะไรกับชีวิตมากมาย จะกิน อยู่อย่างไร พ่อ แม่ ญาติโกโหติกา ก็จัดหามาให้หมด ข้าพเจ้าก็แค่ เรียนๆเล่นๆ ไปตามสภาพ เรียนๆสอบๆเล่นๆเที่ยวๆ ตามประสาเด็กชายบ้านนอกคนหนึ่ง ยังจำได้ถึงความทรงจำดีๆเยอะแยะ แต่ดูเหมือนที่ไม่ดีจะมีเยอะแยะกว่า แต่จะสนไปไย ทำปัจจุบันให้ดีไว้

ณ ขณะเป็นเยาว์ชน มีผู้ปกครองคอยรับผิดชอบชีวิตข้าพเจ้าอยู่นั่น แม้ว่าขณะนั้นข้าพเจ้าจะไม่ได้รับรู้ว่ามันดีต่อข้าพเจ้าเพียงไร แต่นับจากวันที่ข้าพเจ้าต้องออกมาผจญภัยโลกภายนอก ณ วันนั้นมาถึงบัดนี้ เมื่อต้องมาอยู่คนเดียว ข้าพเจ้ารู้ข้อดีเหล่านั้นได้เองโดยไม่ต้องมีใครบอกเล่า และถึงตอนนี้แม้ว่าข้าพเจ้าจะมีเรื่องที่ต้องรับผิดชอบ มีอะไรให้กังวล ต้องวางแผนนู้นนี้ ทั้งเรื่องส่วนตัว ทั้งครอบครัวที่ต่างจังหวัด ทั้งเรื่องหน้าที่การงาน ตามประสามนุษย์เงินเดือน ตลอดเวลา ความเป็นยุวของข้าพเจ้าก็ยังคงอยู่

เด็กๆ กล้าคิด กล้าลอง กล้าเสี่ยง ไม่กลัว กล้าเผชิญหน้า ร่าเริง สดใส ไม่กังวล อยากทำอะไรก็ทำ กล้าซัก กล้าถาม ไม่อายที่จะบอกว่าไม่รู้ กล้าหัวเราะ กล้าร้องไห้ กล้าขอโทษ มีความตื่นเต้น อยากรู้อยากเห็น ไม่ Over ไม่ Under เป็นกลาง ไม่มีอคติ ยังมีข้อดีของเด็กๆ อีกเยอะแยะ เด็กๆ อาจจะมีน้ำอดน้ำทนน้อย ความเพียรน้อย ประสบการณ์น้อย บทเรียนน้อย ไม่ได้รับความไว้วางใจจากผู้ใหญ่ ยังมีข้อไม่ดีของเด็กๆ มีเยอะแยะ ยังสนไปไย ในเมื่อกายข้าพเจ้าเป็นผู้ใหญ่ ใจข้าพเจ้าก็มีความเป็นผู้ใหญ่ มีข้อดีของผู้ใหญ่ แล้วใจของข้าพเจ้าก็ยังมีความเป็นเด็กๆ ยังมีความเป็นเด็ก ฮาฮา แล้วยังมีอะไรอีกที่ข้าพเจ้าจะทำไม่ได้ ฮาฮา ขอเพียงโอกาสเท่านั้น ความรู้เรียนทันกันหมด ประสบการณ์หามาได้ เรียนรู้กันได้ ฮาฮา

แล้วข้าพเจ้ากลับสู่เยาว์วัยได้อย่างไร ท่านจะอยากรู้ไปไย ไม่ใช่แค่ข้าพเจ้า ดูการ์ตูน อ่านนิทานเด็กๆ วรรณกรรมเยาวชน ออกกำลัง หรือรับเลี้ยงเด็กๆ ดื่มนม ฮิฮิ จึงย้อนจิตใจกลับสู่เยาว์วัยได้ ถ้าท่านอยากเป็นเหมือนข้าพเจ้า ท่านต้องหาทางด้วยตัวท่านเอง มันมีทางเดินหลายทางที่จะไปถึงจุดหมายเดียวกันได้ ข้าพเจ้ามีจุดหมายของข้าพเจ้า ท่านละมีจุดหมายของท่านหรือยัง ข้าพเจ้าแนะนำท่านได้แค่เพียง คำแนะนำพื้นฐาน ๑ อย่าง ท่านลองง่ายๆ ลองก้าวออกจากแนวล้อมตัวท่าน ออกจากพื้นที่คุ้นเคย ลองอะไรใหม่ๆบ้าง ลองแค่นี้ ท่านก็เริ่มกลับสู่เยาว์วัยอีกครั้งเช่นเดียวกับข้าพเจ้า 

แต่สิ่งที่ข้าพเจ้าอยากเป็นที่สุด คือ ทั้งกายและใจ ย้อนวันเวลาทั้งหมด กลับสู่เยาว์วัย อีกครั้ง..จะได้ ฤา

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: